…باشد که این تجربه، سنگ بنایی باشد

۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۲

على فاتحى (سردبير ضميمه‌ى دفتر كودكى)

«دفترکودکی» با هدف انعکاس نظرات مختلف سیاسی و فکری در حوزه حقوق کودکان، به تلاشی مهم در راستای احقاق حقوق این گروه پرداخت. این هفته‌نامه به بررسی وضعیت کودکان در ایران و دیگر نقاط جهان، نقشی که ساختارهای سیاسی بر سرنوشت آنان می‌گذارند و تاثیر هنر و ادبیات بر این مسائل پرداخت. این تلاش‌ها به دور از مرزبندی‌های سیاسی بود و به‌دنبال گسترش آگاهی درباره حقوق کودکان در جامعه بود.

«دفترکودکی» تلاشی بود درجهت احقاق حقوق کودکان: راهی برای همراهی با جنبش احقاق حقوق کودکان در ایران. مبارزه برای تحقق حقوق کودکان اگرچه امری اجتماعی-سیاسی به حساب می آید اما ـ به زعم هیئت تحریریه این هفته‌نامه- موضوعی کاملا غیر‌جناحی است. از این رو تمامی تلاش هیئت تحریریه دفترکودکی٬ و حمایت بی دریغ گردانندگان روزنامه٬ در همین راستا قرار داشت٬ تا فارغ از مرزبندی‌های موسوم سیاسی  به این صورت مسئله اجتماعی -سیاسی  پرداخته شود.  بنابراین تلاش شد در تمامی ۳۰ شماره این هفته نامه نظرات غالب جریانات فکری و سیاسی در حوزه حقوق کودکان منعکس شود. بی شک نقش جواد اکبرین در ساختن این فضای دموکراتیک غیرقابل انکار است.

حقوق کودک از نظر ما مجموعه ای از دستورالعمل های خشک حقوق بشری نیست بلکه موضوعی اجتماعی است که با مابقی حوزه های اجتماعی ارتباطی معنادار دارد. هدف نویسندگان دفترکودکی نیز جدای از این امر نبود: ترجمه مقالاتی در مورد کودکان از زبان هایی دیگر٬ بررسی مسائل کودکان در هنر و ادبیات٬ بررسی نقش ساختار های سیاسی در سرنوشت کودکان٬ تهیه ی گزارش های میدانی و تصویری از وضعیت کودکان در ایران و خارج از ایران از جمله فعالیت های دفترکودکی بود که هدف فوق را دنبال می کرد. امیدواریم تجربه‌ی دفترکودکی سنگ بنایی باشد تا دیگر رسانه‌های فارسی زبان جدی تر به این مسئله بپردازند.

مطالب دیگر
جامعه کوتاه‌ مدت؛ بن‌بست مشترک حکومت و اپوزیسیون

جامعه کوتاه‌ مدت؛ بن‌بست مشترک حکومت و اپوزیسیون

نظریه «جامعه کوتاه‌مدت» همایون کاتوزیان فقط توضیحی برای گذشته نیست؛ این نظریه امروز ایران را عریان می‌کند. جایی که حکومت با خشونت آینده را قربانی بقا می‌کند و بخشی از اپوزیسیون، با اخلاق فوریت و حذف، همان الگوی انقلابی را بازتولید می‌کند که مدعی نفی آن است. بحران امروز ایران

بدلِ جعلی مردم‌سالاری

زبان دموکراسی در ایران امروز، گاه آن‌قدر تکرار می‌شود که معنا از دست می‌رود. برخی واژه‌ها چون «انتخابات»، «حق تعیین سرنوشت» یا «گذار»، دیگر نه حامل محتوا، بلکه نقاب‌هایی برای قدرت‌اند. در پسِ این واژگان، گاه همان نظم آشنای سلسله‌مراتبی ایستاده؛ با چهره‌ای تازه، اما با همان شوق قدیمی برای

بیانیه موسوی و آزمون صداقت اصلاح‌طلبی ایرانی

بیانیه میرحسین موسوی؛ آزمون صداقت اصلاح‌طلبی ایرانی

بیانیه اخیر میرحسین موسوی فراتر از محکومیت حمله خارجی است و جدی‌ترین چالش را پیش‌روی جریان اصلاحات قرار داده است. این موضع‌گیری اصلاح‌طلبان را با این پرسش اساسی روبه‌رو کرده که آیا بدون تغییر در ساختار قدرت، اصلاحات واقعی امکان‌پذیر است یا تنها به معنای سهم‌خواهی در چارچوبی تحمیلی خواهد

«مدل بازگشت پهلوی»: از رویای بریتانیا تا واقعیت فرانسه

در کشوری با حافظه‌ای پر از سرکوب، کودتا و بی‌اعتمادی به مداخله خارجی، سلطنت‌طلبان همچنان مدل‌هایی چون سلطنت مشروطه بریتانیا و اسکاندیناوی یا مداخلات نظامی مانند «آزادسازی» ژاپن و فرانسه را تبلیغ می‌کنند. اما آیا جامعه ایران با این کشورها قابل قیاس است؟ ایران امروز به تجربه تاریخی کدام کشور